Duża ustawa reprywatyzacyjna ustala limity wydatków z budżetu państwa i samorządów

Samorządy

Panorama miasta

Projekt ustawy o zrekompensowaniu niektórych krzywd wyrządzonych osobom fizycznym wskutek przejęcia nieruchomości przez władze komunistyczne od 1944 r. (tzw. duża ustawa reprywatyzacyjna) będzie m.in. skutkować wydatkami budżetu państwa w wysokości od 10 do 15 mld zł i ustala także limit wydatków budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego na lata 2018-2027.

W związku z licznymi nieprawidłowościami w postępowaniach w sprawie nieruchomości warszawskich w Urzędzie m.st. Warszawy, ustawa przewiduje obowiązek przekazania akt postępowań wojewodzie mazowieckiemu. #reprywatyzacja

Przyjmując określony w ustawie zakres podmiotów uprawnionych do skorzystania z projektowanego prawa rekompensaty, wstępnie przypuszcza się, że wejście w życie proponowanych zmian może skutkować wydatkami budżetu państwa w wysokości od 10 do 15 miliardów zł – czytamy w uzasadnieniu do projektu.

W projekcie przewidziano rozwiązanie, zakładające, że do czasu całkowitego zaspokojenia praw do rekompensaty na podstawie proponowanych regulacji, minister właściwy do spraw finansów publicznych w rocznym planie finansowym będzie ustalał, na zasadach określonych w projektowanej ustawie, ogólną kwotę środków pieniężnych, które będą przeznaczone w budżecie państwa na zaspokajanie tych praw z Funduszu Reprywatyzacyjnego, mając na uwadze skalę roszczeń oraz możliwość ich zaspokojenia z uwzględnieniem stanu finansów publicznych.

Limity wydatków budżetu państwa

W latach 2018-2027 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będący skutkiem finansowym ustawy wynosi 7 500 000 tys. zł, z tym że w: 2018 r. – 1 000 000 tys. zł; 2019 r. – 1 500 000 tys. zł; 2020 r. – 1 000 000 tys. zł; 2021 r. – 1 000 000 tys. zł; 2022 r. – 500 000 tys. zł; 2023 r. – 500 000 tys. zł; 2024 r. – 500 000 tys. zł; 2025 r. – 500 000 tys. zł; 2026 r. – 500 000 tys. zł; 2027 r. – 500 000 tys. zł – czytamy w projekcie.

Z kolei maksymalny limit wydatków w latach 2018-2027 budżetów jednostek samorządu terytorialnego będący skutkiem finansowym wejścia w życie niniejszej ustawy wynosi 7 500 000 tys. zł, z tym, że w: 2018 r. – 1 000 000 tys. zł; 2019 r. – 1 500 000 tys. zł; 2020 r. – 1 000 000 tys. zł; 2021 r. –1 000 000 tys. zł; 2022 r. – 500 000 tys. zł; 2023 r. – 500 000 tys. zł; 2024 r. – 500 000 tys. zł; 2025 r. – 500 000 tys. zł; 2026 r. – 500 000 tys. zł; 2027 r. – 500 000 tys. zł.

Co ze znacjonalizowanymi gruntami rolnymi?

Według projektu, wysokość zadośćuczynienia pieniężnego ma stanowić 20% wartości nieruchomości przejętej, zaś wartość prawa do rekompensaty w postaci obligacji skarbowych ustalana będzie z uwzględnieniem wartości nieruchomości przejętej w wysokości odpowiadającej 25% tej wartości.

Projekt ustawy określa zasady przyznawania i wykonywania prawa do rekompensaty na rzecz osób fizycznych, których nieruchomości zostały przejęte przez władze komunistyczne od 1944 r. na rzecz państwa lub na rzecz innych osób prawnych prawa publicznego, w tym jednostek samorządu terytorialnego (w latach 1944-1950 związków samorządu terytorialnego).

Projekt nie obejmuje nacjonalizacji gruntów rolnych na podstawie przepisów o reformie rolnej, które nie przewidywały rekompensat. Nie dotyczy to jednak nieruchomości, które zostały przejęte przez władze komunistyczne niezgodnie z prawem.

Nieprawidłowości w warszawskim ratuszu

Ustawa przewiduje szczególne rozwiązanie umożliwiające wszczynanie w ciągu 10 lat od dnia jej wejścia w życie postępowań sądowych, których celem będzie odwrócenie skutków prawnych orzeczeń wydawanych w związku z obejmowaniem nieruchomości przez osoby, którym nie powinny być one zwrócone.

W związku z licznymi nieprawidłowościami w postępowaniach w sprawie nieruchomości warszawskich w Urzędzie m.st. Warszawy, ustawa przewiduje obowiązek przekazania akt postępowań o wydanie decyzji reprywatyzacyjnej toczących się przed tym urzędem albo w Samorządowym Kolegium Odwoławczym, w ciągu 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy wojewodzie mazowieckiemu – czytamy także.

Według uzasadnienia, przedmiotowa regulacja wpłynie na obszar dotyczący mienia państwowego, gdyż projektowane przepisy wykluczają możliwość zwrotu nieruchomości w naturze, a więc nieruchomości, częstokroć będące własnością Skarbu Państwa bądź jednostek samorządu terytorialnego nie zmienią właściciela.

Dekret PKWN straci moc

Dodatkowo, projektowana regulacja zakłada przejście na Skarb Państwa oraz jednostki samorządu terytorialnego części nieruchomości opuszczonych, których właścicieli nie ustalono od 27 maja 1990 r., a co za tym idzie – mienie państwowe w tym zakresie zostanie powiększone – podano dalej.

Zgodnie z projektem, na mocy tej ustawy stracą moc: dekret Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej oraz dekret z dnia 26 października 1945 roku o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy.

Ustawa ma wejść w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Źródło: ISBnews