Jak Komisja Europejska tłumaczy zastąpienie wskaźnika CHF LIBOR wskaźnikiem SARON?

Kredyty / Nieruchomości

Chcąc poznać więcej szczegółów dotyczących kulis wydania Rozporządzenia Wykonawczego (UE) 2021/1847 z dnia 14 października 2021 r. w sprawie wyznaczenia ustawowego zamiennika dla niektórych terminów zapadalności stopy LIBOR dla franka szwajcarskiego (CHF LIBOR) warto sięgnąć do źródła, czyli do samego rozporządzenia.

Komisja Europejska
Fot. stock.adobe.com/doganmesut

Chcąc poznać więcej szczegółów dotyczących kulis wydania Rozporządzenia Wykonawczego (UE) 2021/1847 z dnia 14 października 2021 r. w sprawie wyznaczenia ustawowego zamiennika dla niektórych terminów zapadalności stopy LIBOR dla franka szwajcarskiego (CHF LIBOR) warto sięgnąć do źródła, czyli do samego rozporządzenia.

Jak pisze Komisja Europejska w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej: „W dniu 5 marca 2021 r. FCA ( brytyjski urząd nadzoru finansowego ) wskazał na przyszłą utratę reprezentatywności i zapowiedział zaprzestanie opracowywania stopy CHF LIBOR dla wszystkich terminów zapadalności.

Taka zapowiedź stanowi dla Komisji przesłankę umożliwiającą skorzystanie z uprawnień do wyznaczenia ustawowego zamiennika dla stopy CHF LIBOR na podstawie art. 23b ust. 8 rozporządzenia (UE) 2016/1011."

Czytaj także: Wskaźnik SARON zastąpi LIBOR CHF: aneksowanie umowy kredytu nie będzie potrzebne

Kredyty frankowe w państwach UE to 35 mld euro

W dokumencie czytamy między innymi: „Dotychczas szereg banków stosuje stopę CHF LIBOR w Unii jako stopę referencyjną w przypadku znacznej liczby pozostających do spłaty kredytów hipotecznych udzielonych klientom indywidualnym, przy czym w przypadku większości z nich termin spłaty przypada po 2021 r.”

Komisja Europejska informuje o wynikach swoich konsultacji z państwami członkowskimi UE: „Z odpowiedzi udzielonych w ramach konsultacji publicznych przeprowadzonych przez Komisję wynika, że obecnie wolumen umów o kredyt hipoteczny, które zawierają odniesienie do stopy CHF LIBOR, wynosi w Unii łącznie 35 mld EUR. Najwięcej takich (spośród nadal obowiązujących) umów zostało zawartych w Polsce, a w dalszej kolejności w Austrii, Słowenii, Niderlandach i Francji.”

Czytaj także: KNF wkrótce rozpocznie kampanię informacyjną w sprawie zamiany w umowach frankowych wskaźnika LIBOR CHF na SARON

Kredyty frankowe w Polsce to 22 mld euro

W dokumencie są też obszerne odniesienia do Polski, w której tego typu umów było najwięcej: „W opublikowanym przez Narodowy Bank Polski w 2021 r. raporcie o stabilności systemu finansowego wspomniano, że na koniec 2020 r. ponad 410 000 gospodarstw domowych w Polsce posiadało umowy o kredyt hipoteczny zawierające odniesienie do stopy CHF LIBOR (o różnych terminach zapadalności tej stopy).

Kredyty te stanowią około 20 % łącznego portfela kredytów hipotecznych w Polsce, który – zgodnie z innymi danymi przekazanymi przez odpowiednie organy – opiewa na łączną kwotę około 100 mld PLN (około 22 mld EUR).”

Czytaj także: Decyzja o zastąpieniu LIBOR CHF wskaźnikiem SARON ważna nie tylko dla frankowiczów

I dalej czytamy: „Większość tych kredytów hipotecznych ma charakter długoterminowy i terminy ich spłaty przypadają po 2030 r. W raporcie podkreślono ryzyka wynikające z zaprzestania obliczania stopy CHF LIBOR oraz potrzebę zapewnienia ciągłości umów o kredyt mieszkaniowy denominowany we frankach szwajcarskich, aby uniknąć urzeczywistnienia się tych ryzyk.”

Komisja Europejska stwierdza także: „W raporcie tym podkreślono ponadto, że brak klauzul awaryjnych oraz aktów prawnych wyznaczających zamiennik dla wskaźnika referencyjnego CHF LIBOR może zagrażać ciągłości takich umów, a w konsekwencji przełożyć się na straty finansowe banków. Podobne dane Komisja otrzymała od polskiego Ministerstwa Finansów”

W rozporządzeniu wyraźnie wskazano na termin wprowadzenia wskaźnika SARON w zastępstwie LIBOR CHF: „Zważywszy, że stopa LIBOR przestanie być publikowana z dniem 1 stycznia 2022 r., wyznaczone stopy powinny zastąpić odniesienia do stopy CHF LIBOR z tym właśnie dniem.”

Pełny tekst Rozporządzenia Wykonawczego (UE) 2021/1847 z dnia 14 października 2021 roku jest dostępny w języku polskim tutaj.

Źródło: Komisja Europejska
Udostępnij artykuł: