Kryzys wywołany COVID-19 i nieoficjalne rekomendacje MFW

Gospodarka

Ekonomistki i ekonomiści, pracujący w MFW przygotowali raport, dotyczący światowej gospodarki, która od prawie roku przeżywa kryzys, spowodowany pandemią, a także rekomendacje dla rządów państw i banków centralnych grupy G-20, zatytułowany „G-20 Report on Strong, Sustainable, Balanced, and Inclusive Growth”.

Akronim MFW - International Monetary Fund
Fot. STOCK.ADOBE.COM/luizalisnic

Ekonomistki i ekonomiści, pracujący w MFW przygotowali raport, dotyczący światowej gospodarki, która od prawie roku przeżywa kryzys, spowodowany pandemią, a także rekomendacje dla rządów państw i banków centralnych grupy G-20, zatytułowany „G-20 Report on Strong, Sustainable, Balanced, and Inclusive Growth”.

Raport został przygotowany pod nadzorem Dunki (pochodzenia tureckiego) Oya Celasun, przez zespół kierowany przez inną Dunkę Lone Christiansen. Obie uzyskały stopień doktora na uczelniach amerykańskich, a w MFW sprawują stanowiska kierownicze, aczkolwiek nie najwyższego szczebla.

Inne zalecenia dla G-20, inne dla gospodarek wschodzących

Ich opracowanie było w mediach szeroko komentowane i uznane trochę na wyrost za stanowisko MFW.

Podobnych opracowań w siedzibie Funduszu w Waszyngtonie, powstaje wiele i publikowane są na oficjalnych stronach internetowych, a także w formie blogów, lecz nie są oficjalnymi rekomendacjami i nie odzwierciedlają stanowiska wszystkich krajów G-20.

Autorki i autorzy raportu uznają, że polityka pieniężna w krajach G-20 powinna pozostać akomodacyjna, ponieważ inflacja pozostaje poniżej celów, a zatrudnienie będzie do końca 2021 roku słabe.

Przestrzegają jednak niektóre gospodarki wschodzące (np. Argentynę i  Turcję) przed stosowaniem niekonwencjonalnych metod polityki pieniężnej, gdyż grozi im presja inflacyjna.

Rządy powinny uławiać łagodzenie problemów sektora finansowego

Rządy powinny rozszerzyć zestaw narzędzi polityki makroostrożnościowej i poprawić skuteczność istniejących narzędzi w celu łagodzenia problemów sektora finansowego – banków i innych instytucji finansowych.

Polityka fiskalna powinna zapewniać wsparcie dla gospodarstw domowych i firm znajdujących się w trudnej sytuacji

Raport zaleca zaostrzenie wskaźnika zadłużenia do dochodu w Niemczech, wzmocnienie nadzoru i konkurencji w sektorze bankowym w Argentynie, usunięcie ukrytych gwarancji dla przedsiębiorstw państwowych w Chinach oraz wprowadzenie w kilku krajach przepisów, dotyczących restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji finansowych.

Polityka fiskalna powinna – zdaniem Raportu - zapewniać wsparcie dla gospodarstw domowych i firm znajdujących się w trudnej sytuacji.

Dodatkowe wsparcie fiskalne jeszcze w roku 2020 byłoby właściwe w takich gospodarkach G-20, jak Indie, Meksyk, Rosja, Arabia Saudyjska, Turcja i Stany Zjednoczone.

Rządy muszą być gotowe na gorsze scenariusze

Wyzwaniem będzie przeniesienie pracowników z sektorów, które nieuchronnie upadną w wyniku pandemii do tych, które będą się rozwijać.

Należy zachować ostrożność przy wycofywaniu wsparcia, aczkolwiek w niektórych krajach nadmierna pomoc państwa może utrudniać procesy restrukturyzacji gospodarki.

W gospodarkach, w których nie ma już możliwości zwiększania długu publicznego, konieczna będzie zmiana priorytetu wydatków państwa.

Decydenci powinni także przygotować się na scenariusze pogorszenia sytuacji, w których aktywność gospodarcza spada poniżej prognoz bazowych, czyli przewidzieć większe deficyty budżetowe i ich skutki.

Zalecenia na czas po pandemii

Aby pobudzić wzrost po zakończeniu pandemii kraje powinny wdrożyć szereg reform. Autorzy Raportu uważają, że rządy powinny:

- Unikać bankructw rentownych, ale niepłynnych firm i zapewnić skuteczne procedury upadłościowe.

- Przeprowadzić reformy rynku pracy, ułatwiające alokacje siły roboczej i jej przekwalifikowanie. Takie działania jak zmniejszenie klina podatkowego i wzmocnienie opieki nad dziećmi mogą poprawić perspektywy zatrudnienia. W niektórych przypadkach konieczne będzie  zmniejszenie ochrony zatrudnienia, co zwiększy mobilność pracowników.

- Wprowadzić reformy, które pobudzają konkurencję i mogą pomóc we wspieraniu wejścia nowych firm na rynek, a tym samym sprzyjać zatrudnieniu,

- Wzmacniać systemy edukacji, zakłócone przez pandemię i stawiać na gospodarki cyfrowe. Poza ułatwieniem uczenia się przez Internet, przyjęcie technologii informatycznych może ułatwić telepracę i zmniejszyć trudności ze znalezieniem pracy, spowodowane słabą komunikacją w niektórych krajach.

Reformy strukturalne, w szczególności rynku produktów, rynku pracy oraz reformy podatkowe  pobudziłyby inwestycje i pomogły przyspieszyć wzrost gospodarczy i konsumpcję, ponad obecnie prognozowany.

Źródło: aleBank.pl
Udostępnij artykuł: