Split payment II: ZBP zaprezentował uwagi do projektu ustawy

Firma / Prawo i regulacje

W dniu 6 czerwca 2019 r. ZBP zgłosił uwagi do projektu ustawy wprowadzającej m.in. obligatoryjny mechanizm podzielonej płatności. Skierowane w piśmie postulaty były także wyrazem uwag, które członkowie Zespołu interpretacyjnego ds. Split Payment podnosili m.in podczas spotkania Zespołu, w którym uczestniczyli również przedstawiciele Ministerstwa Finansów oraz Krajowej Izby Rozliczeniowej S.A.

#ZBP zgłosił uwagi do projektu ustawy wprowadzającej m.in. obligatoryjny mechanizm podzielonej płatności #SplitPayment #MPP

Uwagi dotyczą 3 głównych obszarów:

– problematyki związanej z terminem wejścia w życie ustawy;

– problematyki płatności zbiorczych;

– problematyki odpowiedzialności za niezastosowanie obligatoryjnego MPP.

Więcej najnowszych wiadomości o split payment >>>

Problematyka związana z terminem wejścia w życie ustawy

Problematyka związana z terminem wejścia w życie ustawy: ZBP podniósł, że zbyt krótkie vacatio legis wygeneruje realne ryzyko niedostosowania się banków do ustawowych zmian, w związku z czym zawnioskował o rozważenie przesunięcia terminu wejścia w życie ustawy na dzień 1 stycznia 2020 roku. W przypadku braku akceptacji w tym zakresie, ZBP poddał pod rozwagę możliwość wydłużenia do dnia 1 stycznia 2020 roku terminu wejścia w życie przepisów wprowadzających możliwość wykorzystania środków zgromadzonych na rachunkach VAT do celów realizacji płatności podatkowych oraz ZUS, albo co najmniej w zakresie dotyczącym płatności na rzecz ZUS.

Problematyka płatności zbiorczych

Problematyka płatności zbiorczych: ZBP zawnioskował o usunięcie proponowanych przepisów w zakresie płatności zbiorczych wskazując na realne trudności w powiązaniu konkretnych faktur z płatnościami, i to nie tylko po stronie dostawców towarów i usług, ale także po stronie banków/faktorów. Brak możliwości powiązania płatności będzie stanowić także problem dla administracji podatkowej (powiązanie z JPK). Z tym zaś z kolei wiąże się realne ryzyko dokonania błędnego księgowania oraz istotne zwiększenie zasobów ludzkich w pracy wbrew idei automatyzacji procesów.

Czytaj także: Split payment: małe i średnie firmy boją się zachwiania płynności finansowej >>>

Problematyka odpowiedzialności

Problematyka odpowiedzialności: ZBP wniósł o rozważenie wprowadzenia stosownej zmiany, umożliwiającej ocenę przez organ podatkowy stopnia zawinienia podatników. Płatnik mógłby ponosić odpowiedzialność jedynie w sytuacji, kiedy wystawca zamieścił stosowną adnotację, zaś płatnik nie zastosował się do obowiązku obligatoryjnej płatności w mechanizmie SP. W konsekwencji, jeżeli wymagany ustawą zapis o obowiązku płatności w MPP nie zostanie zamieszczony na fakturze, płatnik faktury nie powinien być karany za brak płatności w MPP.

Propozycje zmian

W piśmie ZBP zawarte zostały również propozycje zmian:

– w przepisach ustawy – Prawo bankowe i ustawy o VAT celem uregulowania kwestii związanych z zamykaniem rachunków VAT z tzw. „osadem” pozostającym na dzień skutecznego rozwiązania umowy o prowadzenie rachunku rozliczeniowego (propozycja przeksięgowania środków pieniężnych, zgromadzonych na rachunku VAT na dzień zamknięcia rachunku VAT, na prowadzony w tym samym banku wyodrębniony rachunek niebędący rachunkiem rozliczeniowym, służący identyfikacji posiadacza rachunku VAT (rachunek techniczny) – w przypadku braku do dnia rozwiązania umowy rachunku rozliczeniowego, dla którego prowadzony jest ten rachunek VAT, informacji o postanowieniu, o której mowa w art. 108b ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług);

– w zakresie ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (tzw. ustawy white list) w zakresie wyłączenia sankcji w przypadku, gdy płatność: (i) została dokonana przelewem na rachunek wirtualny, o którym mowa w art. 119zr § 3 pkt 9 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, powiązany z rachunkiem zawartym w wykazie podmiotów, o którym mowa w art. 96b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, lub (ii) została dokonana przelewem na rachunek bankowy lub imienny rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, służący przeprowadzaniu rozliczeń z tytułu nabywanych przez bank lub spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową wierzytelności pieniężnych lub wykorzystywany w zakresie działalności faktoringowej, lub (iii) została dokonana przelewem na rachunek niebędący rachunkiem rozliczeniowym, jeżeli bank prowadzi go w ramach gospodarki własnej.

Udostępnij artykuł: