Techniki zapewnienia społeczeństwu określonych świadczeń z zabezpieczenia społecznego

Finanse i gospodarka

Poczucie bezpieczeństwa socjalnego jest współcześnie zaliczane do podstawowych potrzeb ludzkich wymagających zaspokojenia, zaś gwarancje w tym zakresie w zasadzie zawierają zarówno konstytucje większości współczesnych państw, jak i dokumenty organizacji międzynarodowych.

Pod zbiorowym pojęciem zabezpieczenie społeczne zwykle rozumie się system świadczeń, do których obywatele mają prawo lub z których mają możliwość skorzystania w wypadkach i na warunkach określonych w odpowiednich przepisach prawnych.

W celu zapewnienia społeczeństwu określonych świadczeń z zabezpieczenia społecznego, a więc i świadczeń emerytalnych, możliwe jest zastosowanie trzech technik:

Zasada ubezpieczeniowa – prawo do określonych świadczeń uzyskuje się z mocy ustawy tylko w przypadku opłacenia wymaganych przepisami składek; świadczenie udostępniane jest w zależności od opłacenia składki, występuje więc związek między faktem opłacenia składek a prawem do świadczenia, mówi się o tzw. zasadzie ekwiwalentności ubezpieczeniowej (w pełnym lub ograniczonym zakresie); w ubezpieczeniach społecznych przy przyznawaniu świadczenia uwzględniana jest zasada solidaryzmu społecznego. Solidaryzm w ubezpieczeniach społecznych przejawia się we wspólnym tworzeniu funduszy, które następnie przeznaczane są na wyrównanie utraconych w rezultacie wystąpienia zdarzenia losowego dochodów z pracy oraz na pokrycie kosztów wystąpienia ryzyka losowego według jednakowych dla wszystkich zasad.

Cały artykuł “Ubezpieczenia społeczne: System emerytur ustawowych w Niemczech” znajdą Państwo w najnowszym numerze “Kuriera Finansowego – 2014/01”.

Udostępnij artykuł: