TSUE: skarga polskiej konsumentki na SARON jako zmiennik LIBOR CHF odrzucona

Finanse osobiste

Skarga bezpośrednia polskiej konsumentki do Sądu UE na rozporządzenie wykonawcze KE wskazujące SARON jako zmiennik dla LIBOR CHF została odrzucona, (sprawa T-725/21). O szczegółach pisze Piotr Gałązka, adwokat, ekspert ds. UE, Dyrektor Przedstawicielstwa ZBP w Brukseli.

Piotr Gałązka, Dyrektor Przedstawicielstwa Związku Banków Polskich w Brukseli
Piotr Gałązka, Dyrektor Przedstawicielstwa Związku Banków Polskich w Brukseli

Skarga bezpośrednia polskiej konsumentki do Sądu UE na rozporządzenie wykonawcze KE wskazujące SARON jako zmiennik dla LIBOR CHF została odrzucona, (sprawa T-725/21). O szczegółach pisze Piotr Gałązka, adwokat, ekspert ds. UE, Dyrektor Przedstawicielstwa ZBP w Brukseli.

Przypomnijmy, że chodzi o Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2021/1847 z dnia 14 października 2021 r. w sprawie wyznaczenia ustawowego zamiennika dla niektórych terminów zapadalności stopy LIBOR dla franka szwajcarskiego (CHF LIBOR), opublikowane w Dzienniku Urzędowym UE L 374 z 22.10.2021 r.

Zgodnie z art. 263 Traktatu o funkcjonowaniu UE każda osoba fizyczna lub prawna może wnieść skargę na akty prawa unijnego, których jest adresatem lub które dotyczą jej bezpośrednio i indywidualnie oraz na akty regulacyjne, które dotyczą jej bezpośrednio i nie wymagają środków wykonawczych.

Z takiej możliwości skorzystała pani Beata Sołowicz, będąca kredytobiorcą kredytu, którego oprocentowanie obliczano do końca 2021 r. w oparciu o wskaźnik LIBOR CHF.

Sprawa T-725/21

W pierwszej połowie listopada wpłynęła do Sądu UE jej skarga przeciwko Komisji Europejskiej, a sprawa otrzymała sygnaturę T-725/21. Sprawa była wówczas opisywana w mediach.

Pod koniec stycznia 2022 r. Sąd UE wydał postanowienie w tej sprawie, w którym odrzucił skargę i obciążył skarżącą kosztami jej postępowania.

Uzasadnienie postanowienia Sądu

W treści postanowienia z 28 stycznia 2022 roku, Sąd stwierdził, że: "skarga nie zawiera, choćby pobieżnie, zarzutów na poparcie skargi. Ponadto, cytowanie prawa Unii, które ma wskazywać kwestie prawne podniesione w skardze, nie spełnia wymogów art. 21 akapit pierwszy statutu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jak również wymogów art. 76 lit. d) regulaminu postępowania." – w ten sposób w motywie piątym.

Ponadto, w motywach szóstym i ósmym Sąd uznał, że "skarga nie została sformułowana w sposób wystarczająco jasny, precyzyjny i spójny, aby umożliwić stronie pozwanej przygotowanie obrony, a Sądowi wydanie orzeczenia w przedmiocie skargi i dlatego niniejszą skargę należy odrzucić jako oczywiście niedopuszczalną bez konieczności doręczenia jej stronie pozwanej ani bez konieczności orzekania w przedmiocie wniosku o rozpoznanie sprawy w trybie przyspieszonym.

W postanowieniu wyjaśniono, że zostało ono podjęte, gdyż jak wynika z wypracowanej linii orzeczniczej TSUE, w celu zapewnienia pewności prawa i prawidłowego administrowania wymiarem sprawiedliwości do tego, by skarga była dopuszczalna, konieczne jest, by istotne okoliczności faktyczne i prawne, na których się ona opiera, wynikały, choćby w sposób zwięzły, lecz spójny i zrozumiały, z samej treści skargi, tak aby umożliwić stronie pozwanej przygotowanie obrony, a Sądowi wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie skargi.

Niestety, z uwagi na fakt, że skarga nie została upubliczniona, nie mamy możliwości samodzielnej oceny stanowiska Sądu UE.

Źródło: aleBank.pl
Udostępnij artykuł: