USD na 29-miesięcznym wierzchołku w stosunku do reszty G7

Finanse i gospodarka

W ostatnich dniach dolar osiągnął niemal dwuipółroczne wierzchołki w porównaniu do średniej ważonej koszyka pozostałych walut G7 (EUR, JPY, GBP, CHF, AUD, CAD).

W perspektywie historycznej ostatni przypadek tak mocnego dolara amerykańskiego miał miejsce na kilka tygodni po słynnym przemówieniu Bena Bernanke w Jackson Hole, zapowiadającym drugą rundę poluzowania ilościowego (pod koniec sierpnia 2010 r.).

Przyczyny tak znacznej aprecjacji dolara są następujące:

  • Rezerwa Federalna podjęła działania na rzecz rozszerzenia bilansu już w ramach kolejnych rund poluzowania ilościowego (QE3 i QE3+) we wrześniu/grudniu ubiegłego roku i było to powszechnie przewidywane – w tym roku Fed może się wstrzymać, ponieważ dane ekonomiczne Stanów Zjednoczonych wydają się stabilne, a Fed nie będzie chciała zwracać na siebie uwagi przed nominacją nowego prezesa lub ponowną nominacją Bena Bernanke przez prezydenta Obamę – najprawdopodobniej latem bieżącego roku.
  • Ze względu na pojawienie się Abenomiki, Japonia stała się liderem w grze dewaluacyjnej.
  • Wielkiej Brytanii dotyczą te same problemy, co Stanów Zjednoczonych, jednak w przeciwieństwie do Amerykanów, Anglicy nie czerpią z tego żadnych korzyści (deficyty bliźniacze, jednak słabszy wzrost i wyższa inflacja), a BoE kilkakrotnie wyrażał zamiar dokonania przeglądu inflacji i kontynuowania agresywnej polityki pieniężnej – przy czym najprawdopodobniej najbardziej agresywne działania zostaną zaprezentowane przez Carneya tego lata.
  • Euro ponownie traci na wartości ze względu na niepewność związaną z następnymi działaniami politycznymi, ponieważ, mimo iż kwestia długu i stabilności sektora bankowego wydaje się być pod kontrolą, nie ma żadnych wytycznych co do dalszych działań, które zapewniłyby wypłacalność państw peryferyjnych, co przybliża ryzyko nowego kryzysu, w szczególności po wyborach we Włoszech.
  • Ze względu na ogólnoświatowe obawy dotyczące wzrostu i rozczarowujące zyski z obrotu towarowego, jak również na zawężone dyferencjały stóp procentowych, entuzjazm związany ze strategią carry trade dotyczącą walut towarowych, które ogólnie w ostatnich miesiącach straciły na wartości, stopniowo wygasał.

Wykres: USD a średnia ważona koszyka pozostałych walut G-7 (indeksowana do 100 na około 2 500 dni obrotu przed dniem obecnym, lub w połowie 2003 r.)

130303.usd.a.pozostale.waluty.01.458x319

John J. Hardy.
Główny Ekonomista, Saxo Bank

Udostępnij artykuł: